Budowle z historią

Pomimo że budowanie zapór ma bardzo długą historię, jak dotąd nie rozwiązano pomyślnie kilku związanych z nim problemów. Szczególnie w ostat­nich dziesięcioleciach zrozumiano, jak silny wpływ na środowisko mają zapory i sztuczne zbiorniki wodne. Z drugiej strony wielki jest wpływ całości środowiska na zapory. Przykładem niech będzie akumulacja osadu w zbiorniku retencyjnym. Mul niesiony z prądem rzeki osadza się na dnie i zmniejsza pojemność zbiornika. Podczas pierwszych 14 lat swego istnie­nia jezioro Mead w USA, utworzone w wyniku bu­dowy olbrzymiej zapory Hoovera na rzece Kolo­rado straciło 3% pierwotnej pojemności. Akumulacja mułu w zbiorniku retencyjnym mo­że doprowadzić również do klęski ekologicznej. Nil wylewając dwukrotnie w roku osadzał na po lach warstwę żyznego mułu, który od tysiącleci stanowił podstawę egipskiego rolnictwa i bytu tego państwa. Po zbudowaniu tamy asuańskiej mul za­trzymuje się przed nią i nie przedostaje się już w dół rzeki, nie użyźniając tym samym pól. Innym istotnym zagadnieniem jest parowanie wody ze zbiorników. Parowanie powoduje stopnio­wy wzrost stężenia rozpuszczonych w wodzie soli mineralnych. Z biegiem czasu może ono wzrosnąć do tego stopnia, że woda ze zbiornika stosowana do nawadniania będzie zabójcza dla roślin, czyli wpłynie bardzo niekorzystnie na środowisko, a więc jest to pewien minus.