Budowle z historią

Kościół Przemienienia Pańskiego to jeden z bardzo wielu kościołów, jakie znajdują się w Warszawie. Figuruje w krajowym rejestrze zabytków. Znajduje się w Śródmieściu, a mówiąc precyzyjniej – przy ulicy Miodowej. Budowa tej świątyni ruszyła na początku lat osiemdziesiątych siedemnastego stulecia i została ukończona po jedenastu latach. Inicjatorem całego przedsięwzięcia był król Jan III Sobieski. Kościół miał być dziękczynnym wotum za zwycięstwa odniesione w bitwach pod Wiedniem oraz pod Chocimiem. Do dni dzisiejszego w świątyni tej znajduje się sarkofag, w którym jest przechowywane serce powyżej wspomnianego monarchy. Nie jest to zresztą jedyny królewski sarkofag, jaki się tutaj znajduje – w drugim z kolei przechowuje się wnętrzności króla Augusta II Mocnego. Ponadto w podziemiach tego kościoła ostatnie miejsce spoczynku znalazło bardzo wielu przedstawicieli przeważnie dziewiętnastowiecznej arystokracji oraz inteligencji. W czasie drugiej wojny światowej kościół doznał poważnych zniszczeń.

Jednym z kościołów, jakie znajdują się w warszawskiej dzielnicy Śródmieście jest kościół świętej Anny. Jest to obiekt zabytkowy. Powstał mniej więcej w połowie piętnastego stulecia. Jego fundatorką była Anna Fiodorówna, której zasługą było między innymi to, iż dzięki jej właśnie staraniom przybyli do Warszawy pierwsi bernardyni. W pierwszej połowie szesnastego stulecia wybuchł tutaj pożar. Zniszczył budynek, w związku z czym niezbędna była jego odbudowa. Zajęła ona kilkanaście lat. Ponadto później królowa Anna Jagiellonka zafundowała świątyni bardzo piękną dzwonnicę wykonaną w stylu późnego renesansu. W całej swojej historii kościół niejednokrotnie podlegał przebudowom. O ile pierwotnie budynek wzniesiony był w stylu gotyckim, o tyle kolejne przebudowy nadały mu barokowego charakteru. Drugo wojna światowa dokonała tu znaczących spustoszeń. Renowacja zajęła łącznie szesnaście lat. Na dzień dzisiejszy świątynia ta stanowi najważniejszy ośrodek duszpasterski akademickich środowisk Warszawy.

Bazylika Świętego Krzyża to jeden z najbardziej znanych warszawskich kościołów. Figuruje w krajowym rejestrze zabytków. Zlokalizowana jest w Śródmieściu, a mówiąc precyzyjniej – na Krakowskim Przedmieściu. Stanowi własność księży misjonarzy – czyli Zgromadzenia Księży Misjonarzy Świętego Wincentego a Paulo. Początki tego obiektu sięgają jeszcze pierwszych lat szesnastego stulecia. Znajdowała się tu wówczas najpierw kaplica, a potem nieduża, drewniana świątynia. Budowę znanego obecnie kościoła rozpoczęto pod koniec lat siedemdziesiątych siedemnastego stulecia. Budowa zajęła łącznie siedemnaście lat. Autorem projektu był Józef Szymon Bellotti. Msza konsekracyjna odbyła się w tym samym roku, w którym ukończono budowę, a odprawił ją ówczesny prymas Polski Michał Stefan Radziejowski. W czasie drugiej wojny światowej kościół został w bardzo poważnym stopniu zniszczony. Jego odbudowa zajęła później osiem lat. Do godności bazyliki mniejszej z kolei podniósł go przed sześcioma laty Jan Paweł II.