Budowle z historią

Zamek Lubomirskich i Potockich to nie tylko sam budynek, ale również to, co znajduje się dookoła niego. Mowa w tym miejscu oczywiście o wspaniałym parku. Został on ukształtowany na wzór angielskich parków krajobrazowych. W takiej postaci, w jakiej podziwiać go można aktualnie, uformował się w sposób ostateczny na przełomie stuleci osiemnastego oraz dziewiętnastego. Właśnie wtedy był on – wraz z całym zamkiem – własnością Izabeli oraz Stanisława Lubomirskich. Izabela Lubomirska przywiązywała ogromną wagę do tego, jak wyglądają ogrody, czyniła bardzo wiele starań, aby możliwie jak najlepiej je rozbudowywać oraz upiększać. Powierzchnia parku zajmuje łącznie trzydzieści sześć hektarów. Podzielony jest na park zewnętrzny oraz wewnętrzny. Spośród znajdujących się tutaj ogrodów wymienić można Ogród Różany, Ogród Włoski oraz Ogród Bylinowy. Ponadto nie brakuje na terenie parku obiektów o charakterze zabytkowym, a będą to dla przykładu ujeżdżalnia, powozownia, Zameczek Romantyczny oraz Oranżeria.

Jednym ze śląskich pałaców jest obiekt znajdujący się w Brynku. Wsi tej szukać należy w powiecie tarnogórskim. Cały kompleks, na który składa się nie tylko pałac, ale również park oraz ogród botaniczny, powstał pod koniec lat dwudziestych dziewiętnastego stulecia. w chwili obecnej zajmuje on czterdzieści hektarów i jest objęty ochroną jako park krajobrazowy. Sam pałac został wzniesiony w eklektycznym stylu – chociaż właściwie jest to efekt przebudowy, jaka miała tutaj miejsce w pierwszych latach minionego wieku. Wówczas stosowny projekt opracował Karl Grosser – architekt niemieckiego pochodzenia działający przede wszystkim we Wrocławiu. Pałac liczy sobie obecnie dwa pietra, posiada taras oraz loggię. Skrzydła dobudowane mu zostały w latach siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. W jednym z nich, a mianowicie zachodnim umieszczona jest kaplica. Sekularyzowana została ona przed osiemnastoma laty. Na dzień dzisiejszy stan jest taki, że w pałacu swoją siedzibę posiada izba pamięci narodowej.

Znajdująca się w Łańcucie Storczykarnia to miejsce bardzo chętnie odwiedzane przez miłośników orchidei, ale nie tylko. Wchodzi ona w skład tutejszego zamku – znajduje się w parku, a składa się na nią cały zespół szklarni. Została założona w pierwszej połowie minionego stulecia – jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej. Początkowo spełniała ona zupełnie inne funkcje aniżeli obecnie, a mianowicie tutaj właśnie znajdowało się zaplecze Palmiarni. W Palmiarni hodowane wówczas były rozmaite rośliny, w tym także bardzo wiele rozmaitych gatunków orchidei, włącznie z rzadko spotykanymi odmianami. Po zakończeniu drugiej wojny światowej aż do lat osiemdziesiątych minionego stulecia hodowla storczyków w Łańcucie kontynuowana była przez PGR. Kiedy ten upadł, Storczykarnia stała się częścią tutejszego muzeum. Przez bardzo wiele lat nikt o nią nie dbał. W takim kształcie, jak można zwiedzać ją obecnie, otworzyła swoje podwoje pod koniec czerwca ubiegłego roku. Podzielona jest ona na pięć części.