Budowle z historią

Kamienne zapory narzutowe zostały po raz pierw­szy zastosowane na dużą skalę w Kalifornii w cza­sie gorączki złota w 1849 roku. Zapory te były konstruowane z ręcznie układanego skalnego kruszywa, stanowiącego rdzeń, i ułożonej od strony podwodnej nieprzepuszczalnej warstwy ubitej darni. Wykonywanie dużej części prac przez ma­szyny umożliwiało budowanie coraz większych rdzeni i usypywanie równiejszych stoków. Warstwę nieprzepuszczalną tworzono z impregnowanego drewna bądź częściej z betonu. Zapory ciężkie, wznoszone z kamienia lub z betonu dzięki swej wielkiej masie wytrzymują duży napór wody. Pierwsza znana zapora tego typu powstała w Egipcie około 2750 roku przed naszą erą. Zaporę w Sadd el-Kafara koło dzisiejszego Kairu wznie­siono, by magazynować wodę dla robotników pra­cujących w pobliskim kamieniołomie. Tworzyły ją dwie kamienne ściany, każda o grubości 24 met­rów. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniono żwi­rem. Całkowita grubość zapory u podstawy wyno­siła 84 metry. Nawet to nie wystarczyło. Ciśnienie wody przepływającej przez zaporę spowodowało prawdopodobnie szybkie wypłukiwanie żwiru wy­pełniającego i w rezultacie wepchnięcie do wnę­trza środkowych sekcji kamiennych ścian. Zapory kamienne często spotykane były w dawniejszych czasach. Często możemy je ujrzeć na różnych filmach. Niektóre osoby pewnie wiedzą o co chodzi.