Budowle z historią

Jednym z obiektów zabytkowych znajdujących się w Łańcucie jest Synagoga Lubelska. Szukać jej należy przy placu Jana III Sobieskiego. Powstała zaraz na początku lat sześćdziesiątych osiemnastego stulecia. Początkowo zajmowała nieduże pomieszczenie w głównej synagodze. Odprawiane były tutaj codzienne nabożeństwa, a ponadto swoje posiedzenia odbywały tutaj kahał oraz rabinacki sąd. Nazwa Synagogi Lubelskiej związana jest ściśle z osobą cadyka nazwiskiem Jakub Izaak Horowic. Kiedy na początku lat trzydziestych dziewiętnastego wieku udawał się on do Lublina, właśnie w Łańcucie zrobił sobie postój, a powyżej wymienionej sali modlił się. Podczas drugiej wojny światowej uległa ona częściowemu zniszczeniu. Przyczyną tego był pożar. Do odbudowy przystąpiono w latach sześćdziesiątych. Potem także na początku lat osiemdziesiątych przeprowadzono kolejne prace remontowe. Zakończyły się przed dziewiętnastoma laty, a ich celem było odnowienie wnętrz sali. Do dziś na je sklepieniach zachowały się zdobienia.

Znajdująca się w Łańcucie Storczykarnia to miejsce bardzo chętnie odwiedzane przez miłośników orchidei, ale nie tylko. Wchodzi ona w skład tutejszego zamku – znajduje się w parku, a składa się na nią cały zespół szklarni. Została założona w pierwszej połowie minionego stulecia – jeszcze przed wybuchem drugiej wojny światowej. Początkowo spełniała ona zupełnie inne funkcje aniżeli obecnie, a mianowicie tutaj właśnie znajdowało się zaplecze Palmiarni. W Palmiarni hodowane wówczas były rozmaite rośliny, w tym także bardzo wiele rozmaitych gatunków orchidei, włącznie z rzadko spotykanymi odmianami. Po zakończeniu drugiej wojny światowej aż do lat osiemdziesiątych minionego stulecia hodowla storczyków w Łańcucie kontynuowana była przez PGR. Kiedy ten upadł, Storczykarnia stała się częścią tutejszego muzeum. Przez bardzo wiele lat nikt o nią nie dbał. W takim kształcie, jak można zwiedzać ją obecnie, otworzyła swoje podwoje pod koniec czerwca ubiegłego roku. Podzielona jest ona na pięć części.

Jedną z bardziej znanych w naszym kraju osób związaną z Łańcutem jest Ryszard Marek Groński. Przyszedł w tym mieście na świat przed siedemdziesięcioma laty. Z wykształcenia jest on historykiem. Aktualnie kojarzy się przede wszystkim z tygodnikiem „Polityka”, na łamach którego publikuje felietony. Ponadto współpracuje również z tygodnikiem Jerzego Urbana „NIE” – z tym zastrzeżeniem, że tekstów w tej gazecie nie podpisuje swoim nazwiskiem, a pseudonimem. Swego czasu związany był również ze znanym tygodnikiem o charakterze satyrycznym, a mianowicie ze „Szpilkami”. Groński to nie tylko satyryk, ale również pisarz – uprawia twórczość przeznaczoną tak dla dzieci, jak i dla dorosłych. Pisze również sztuki dramatyczne. Pełni obecnie funkcję kierownika literackiego znajdującego się w Warszawie Teatru Syrena – na jego deskach miała niedawno premiera sztuki autorstwa Grońskiego zatytułowanej „Won!”. Za jej wyreżyserowanie odpowiedzialna była Barbara Borys-Damięcka. Styl Grońskiego jest bardzo specyficzny.