Budowle z historią

Zamek Lubomirskich i Potockich to nie tylko sam budynek, ale również to, co znajduje się dookoła niego. Mowa w tym miejscu oczywiście o wspaniałym parku. Został on ukształtowany na wzór angielskich parków krajobrazowych. W takiej postaci, w jakiej podziwiać go można aktualnie, uformował się w sposób ostateczny na przełomie stuleci osiemnastego oraz dziewiętnastego. Właśnie wtedy był on – wraz z całym zamkiem – własnością Izabeli oraz Stanisława Lubomirskich. Izabela Lubomirska przywiązywała ogromną wagę do tego, jak wyglądają ogrody, czyniła bardzo wiele starań, aby możliwie jak najlepiej je rozbudowywać oraz upiększać. Powierzchnia parku zajmuje łącznie trzydzieści sześć hektarów. Podzielony jest na park zewnętrzny oraz wewnętrzny. Spośród znajdujących się tutaj ogrodów wymienić można Ogród Różany, Ogród Włoski oraz Ogród Bylinowy. Ponadto nie brakuje na terenie parku obiektów o charakterze zabytkowym, a będą to dla przykładu ujeżdżalnia, powozownia, Zameczek Romantyczny oraz Oranżeria.

Jednym z obiektów zabytkowych znajdujących się w Łańcucie jest Synagoga Lubelska. Szukać jej należy przy placu Jana III Sobieskiego. Powstała zaraz na początku lat sześćdziesiątych osiemnastego stulecia. Początkowo zajmowała nieduże pomieszczenie w głównej synagodze. Odprawiane były tutaj codzienne nabożeństwa, a ponadto swoje posiedzenia odbywały tutaj kahał oraz rabinacki sąd. Nazwa Synagogi Lubelskiej związana jest ściśle z osobą cadyka nazwiskiem Jakub Izaak Horowic. Kiedy na początku lat trzydziestych dziewiętnastego wieku udawał się on do Lublina, właśnie w Łańcucie zrobił sobie postój, a powyżej wymienionej sali modlił się. Podczas drugiej wojny światowej uległa ona częściowemu zniszczeniu. Przyczyną tego był pożar. Do odbudowy przystąpiono w latach sześćdziesiątych. Potem także na początku lat osiemdziesiątych przeprowadzono kolejne prace remontowe. Zakończyły się przed dziewiętnastoma laty, a ich celem było odnowienie wnętrz sali. Do dziś na je sklepieniach zachowały się zdobienia.

Zamek Lubomirskich i Potockich to obiekt, który na zwiedzających go osobach robi niesamowite wrażenie. Imponujący jest nie tylko jego wygląd zewnętrzny włącznie z tym, co się znajduje dookoła, ale przede wszystkim jego wnętrza. Chociaż nie udało się ocalić całości wyposażenia, to jednak w porównaniu z pozostałymi arystokratycznymi rezydencjami znajdującymi się na terenie naszego kraju, ta w Łańcucie wyraźnie się wyróżnia. Jej zasoby są bowiem bardzo bogate – niewątpliwy wpływ na taki, a nie inny stan rzeczy miał fakt, iż w czasie drugiej wojny światowej obiekt nie został zniszczony, a za pozwoleniem okupanta udało się Potockim ocalić sporą część dóbr. Spośród wszystkich wspaniałych sal, jakie znajdują się w zamku z tych najważniejszych wymienić można między innymi Salę Balową, Salę Kolumnową, Galerię Rzeźb oraz Jadalnię Wielką. Wyposażenie tych sal jest o tyle cenne, że oryginalne. Znajduje się tutaj bardzo wiele cennych dzieł sztuki, a także największa w naszym kraju biblioteka magnacka.

Znajdujący się w Łańcucie Zamek Lubomirskich i Potockich to najważniejsza atrakcja turystyczna w mieście. Jest doskonale znane nie tylko w naszym kraju, ale również i poza jego granicami. Swego czasu była to jedna z najbardziej się liczących na całym kontynencie europejskim arystokratycznych rezydencji. Zarówno swój obecny kształt, jak i lokalizację, obiekt ten zawdzięcza Lubomirskim. Rodzina ta weszła w jego posiadanie w pierwszej połowie siedemnastego stulecia. Właśnie wtedy doczekał się odbudowy oraz wspaniałego wyposażenia wnętrz. Pracowały na to całe pokolenia. W pierwszych latach dziewiętnastego stulecia zamek stał się własnością Artura i Alfreda Potockich. Familia Potockich nie była przez Niemców prześladowana w okresie drugiej wojny światowej – w zamku natomiast swoją siedzibę posiadał Wermacht. To niewątpliwie uchroniło obiekt przed zniszczeniem. Ponadto kiedy Alfred Potocki uciekał na Zachód, dostał pozwolenie od okupanta na zabranie ze sobą sporej części zgromadzonych w zamku dóbr.