Budowle z historią

Zapora łukowa widziana z góry ma kształt łuku wybrzuszonego w kierunku przeciwnym do nurtu przegrodzonej rzeki. Kształt taki powoduje, że znaczna część siły naporu wody jest przenoszona wzdłuż zapory na stanowiące podporę zbocza do­liny, a nie na jej dno, jak w przypadku zapory cięż­kiej. Wielką zaletą tej konstrukcji jest to, że uży­wając takiej samej ilości materiału, jak przy budowie zapory ciężkiej otrzymuje się znacznie wytrzymalszą strukturę. Jedną z pierwszych zapór łukowych wybudowa­no w XVII wieku w Elche w Hiszpanii. Była to budowla wysoka na 23 metry i o grubości zaled­wie 10 metrów. Stosunek wysokości do grubości wynosił tu zaledwie nieco ponad 2, zapora była więc zbyt wąska, by być uznaną za klasyczną zapo­rę ciężką. Od tego czasu Hiszpanie zdali sobie spra­wę, że konstrukcje łukowe nadają się szczególnie do wznoszenia w wąskich i głębokich skalistych wąwozach rzecznych. Łuk zapory może mieć bo­wiem ograniczoną długość i wymaga mocnych podpór. Zapory łukowe uważane są za bardzo bez­pieczne i nigdy nie odnotowano katastrofy spowo­dowanej zawaleniem się ściany. Konstrukcje łuko­we narażone są jednak na inne niebezpieczeństwa – w 1959 roku wskutek przesunięć w skałach sta­nowiących podpory uszkodzeniu uległa zapora Malpasset we Francji. Nazwa zapory łukowej wywodzi się z jej wyglądu – jak wyżej napisano zapora łukowa z góry przypomina kształtem łuk.

Radio powstało dzięki odkryciu nadajnika, który pozwolił na odbiór sygnałów w miejscach, gdzie nie docierał kabel! Dzięki temu możliwe było słuchanie audycji nadawanych kilometry dalej. Pierwszą audycję nadano w wigilię roku tysiąc dziewięćset szóstego w Stanach Zjednoczonych. Składał się ona głównie z utworów muzycznych a także życzeń świątecznych. Jednak słyszeć ją można było jedynie w promieniu kilku kilometrów. Z czasem jednak radio zyskało coraz większe grono wielbicieli, dzięki czemu rosło zapotrzebowanie na nowych pracowników, dziennikarzy i spikerów. Radio stało się niezwykle ważne w czasie wojny a następnie niewoli państw zaborczych. Dziś radio to już nie tylko informacje i potężna dawka muzyki, ale i wiele różnego rodzaju rozrywek dla słuchaczy, którzy obdarowywani są przeróżnymi prezentami od prowadzących i sponsorów w zamian za udział w konkursach i grach organizowanych przez radio. Ponadto istniejące w naszym kraju konkurencyjne stacje starają się o to, aby zyskać słuchaczy i dzięki temu prezentowany przez nich program jest coraz bardziej urozmaicony i ciągle na wyższym poziomie.

Prowadzone doświadczenia nad przesyłaniem drogą sygnałów dźwięku i obrazu były żmudne i bardzo długo bezskuteczne, jednak w roku tysiąc dziewięćset dwudziestym szóstym nastąpił przełom! Otóż dotychczasowe starania przyniosły efekty. Nastąpiła era telewizji. Wprawdzie niczym nie przypominała ona dzisiejszej, ale była niewiarygodnym wynalazkiem dla ówczesnych ludzi. Możliwym stało się również oglądanie filmów w kinie, a zatem to kolejne wielkie osiągnięcie. Pierwszy zaprezentowany film, przedstawiający wjazd pociągu na stację kolejową, tak wystraszył wszystkich oglądających, że zaczęli w popłochu uciekać z Sali kinowej, kiedy zobaczyli, że pociąg się do nich zbliża z duża prędkością. Dziś telewizory już mają nie tylko zdecydowanie mniejsze rozmiary, ale i zupełnie płaskie ekrany oraz możliwość zawieszenia ich na ścianie. Ponadto obraz oglądać możemy w niezwykle wysokiej rozdzielczości i kontraście, co w połączeniu z dużą dynamiką daje zdumiewające efekty, które sprawiają, ze czujemy się jak obecni w miejscach, z których nadawane są dane audycje.

Łańcucka Fabryka Wódek „Polmos Łańcut” to najbardziej znany zakład produkcyjny, jaki się w tym mieście znajduje. Historia tej firmy sięga lat sześćdziesiątych osiemnastego stulecia – a przynajmniej z tego właśnie okresu pochodzą pierwsze historycznie udokumentowane informacje na jej temat. Kiedy Łańcut przeszedł w ręce Potockich (wcześniejszymi jego właścicielami byli Lubomirscy), Alfred Potocki postanowił, że zajmie się produkcją najlepszych w całej Europie wódek. W latach pięćdziesiątych wieku dziewiętnastego likierni udzielono oficjalnego pozwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej. Z największymi trudnościami firma borykała się podczas pierwszej i drugiej wojny światowej, a także w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Na dzień dzisiejszy stan jest taki, że sygnowane jej marką wyroby stanowią około dziesięciu procent całego rynku alkoholowego w naszym kraju. Niewielka część produkcji trafia również na eksport. Łańcucki Polmos jako jedyna polska gorzelnia produkuje rosolisy.